Crónica "Chacarita" * do partido dos Seniors:

OZA DOS RÍOS B: 0----CIRE MELIDE : 4

ALIÑACIÓN: Perilla, Alberto, Pucha, Deve, Bruno, Suso, Ico, Peque, Jechu, Krinkas e Garea.tamén xogaron min.45, Rafita, Manu, min. 60 Luigi, min. 85 Kachón.

GOLES: Jechu 3 e Krinkas. Mellor xogador partido: Perilla e Bruno--

DESTACADOS: Krinkas e Garea, ---XOGADOR BAILARINA: Ico

TITULAR: PARTIDO IRREGULAR CON MOITAS BAILARINAS NO CAMPO

Pode ser que o resultado final, engane a gran maioría, e por enriba os chatarreros de futbolistas que saltaron ao campo de Oza dos Ríos, salgan coa inequívoca sensación de haber feito un partidazo, pero nada máis lonxe da realidade, e o marcador para min reflicte un tanteo demasiado abultado, destacando eso si a pegada inicial de Krinkas cun gol importantísimo, nos primeiros compases.

O Oza B, levaba 9 xornadas sen coñecer a derrota, con victoria recente sobre o Abellá ou o empate perante o San Martiño, polo que tiña moito mérito a súa traxectoria.Os coruñeses fieies a súa filosofía, optaron por un desenrolo do encontro, incidindo na parcela física, con batallas corpo a corpo, e un pressing agobiante sobor do poseedor do balón, pero no achique de espazos, coas liñas moi xuntas, pecaron e careceron de velocidade de traslación, para orientar e bascular á mesma velocidade que se movía o balón.

Nas tarefas defensivas, os chacaritas melidenses, tiñan orde de circular o coiro con rapidez e precisión, tentando dar amplitude o xogo, evitando pases curtos e repetitivos, para non conceder contras ao rival, e de paso sair da súa presión, facendo dano cos múltiples espazos que quedaban por ambos flancos.ICO, xa se borrou de principio desa guerra física, e por enriba a súa lentitude para organizar e crear xogo ofensivo, provocou unha zona medular libre, con moitos ocos, aos que SUSO, non daba chegado. As bandas, desaparecidas, tanto PEQUE E JECHU, teñen dependencia do balón, pero sen él lles custa moito reorganizarse en posicións de inicio,pensan que por estar máis arriba, vamos chegar antes a portería ou facer más dano, pero non se dan conta, de que no fútbol, o esencial non é estar, o primordial é chegar.

Ese desequilbrio na medular, outorgou aos locais unha posesión inocua do esférico, pero que daba certo aire á inquietude, pois un gol os podería espolear.Por enriba ao non ter a lectura do xogo correcta, nin medir as pausas do mesmo, o duelo rachou con duas liñas de xogo a ofensiva e a defensiva, deixando 25 mtros de parcela medular a libre albedrío.

A mala medición dos espazos, a carencia de criterio, e a clara ruptura existente, provocaba, que os nosos interiores tivesen que percorrer unha autopista de ida e volta, para recuperar posicións, cun claro desgaste físico, que non nos beneficiaba en absoluto.

CANDO UN EQUIPO PERDE A ESTRUCTURA DE BLOQUE, E ESTÁ MAL COLOCADO, CORRE O DOBLE E O SEU ESFORZO AÍNDA POR RIBA SÓ SE APROVEITA A METADE.

Tivemos sorte, de marchar con 0-2 aos vestiarios, para na segunda parte corrixir algúns dos numerosos erros cometidos.A situación mellorou algo no inicio do segundo acto, froito da cal tivemos momentos de moito perigo e bo xogo, pero co 0-3, volvemos a tolear, incidindo en erros pasados, exceso de individualismo, e pases de mentira.Moitos dos chatarreros melidenses, volvéronse bailarinas, deixándose levar polos cantos de serea, dunha pista de baile imaxinaria.......EU PENSO AS VECES, OU MELLOR DITO, ASEGURO, QUE OS MEUS FUTBOLISTAS SON MASOQUISTAS, SÓ ASÍ SE ENTENDE TAL MAGNITUDE DE ERROS PROVOCADOS, A SABENDAS DE QUE NON VAN A NINGÚN LADO........XA DARÁN COAS SÚAS TESTAS CONTRA A PAREDE...E DESPOIS AO MELLOR NON TEREMOS TEMPO DE REMEDIALO....UNHA MÁGOA...

Xa remato, para que Riki, non me bote o sermón por tanta parrafada.....

Xa que Francis me deixa un oquiño só dar dous apuntes anecdóticos:

1º: *CHACARITA: É un dos barrio nos que se divide a cidade de Bos Aires, e o seu nome provén do dininutivo de "Chácara" ou "Chacra", voz indíxena quechua que significa "granxa" ou "quinta".

Son moi coñecidos o Cemiterio da Chacarita, lugar onde descansan xente ilustre como por exemplo Carlos Gardel (alí tamén estivo soterrado Castelao ata a traslación dos seus restos o Panteón de Galegos Ilustres en Bonaval, Compostela), e o equipo de fútbol centenario denominado Chacarita Juniors que actualemente compite na Primeira Arxentina.

2º: Comentario aparecido en Siguetuliga con respecto ó partido de Oza:

"OZA B O MELIDE 4

INDISCUTIBLE LA SUPERIORIDAD DEL CIRE, CREO QUE EL MEJOR EQUIPO QUE HE VISTO EN LATEMPORADA. ENHORABUENA Y SUERTE CON EL ASCENSO.

A LOS CHICOS DEL OZA DECIRLES QUE NO DECAIGAN, ESTAMOS HACIENDO UNA BUENA CAMPAÑA. Yomisma "Seguidor del Oza".

primeira xornada de febreiro

BENXAMINS:


Cire Melide"B" - Luis Calvo Sanz"A"

Cire Melide "A" - Arteixo "A"
(os Benxamín xogaran a continuación dos infantís)


INFANTIS:


Cire Melide - Portazgo (sabado 10:00h Municipal de Melide)



CADETES:


Cire Melide - Brexo Lema (domingo 10:30h Municipal de Melide)



XUVENIS:


Olimpico - Cire Melide (as 16:15 no campo do Burgo)


VETERANS:


Peña universo - Cire Melide


SENIORS:


Oza dos ríos "B" - Cire Melide (sabado as 19:00 en Oza)

FORZA * CIRE

OUTRO EMPATE

Encabezamos éste resumo da fin de semana con "outro empate", xa que ós nosos Xuvenís estáselles facendo moi custoso acadar a primeira victoria. Ánimo rapaces, seguide traballando é chegará, claro que chegará ¡¡¡¡
De momento contamaos con estas crónicas do que aconteceu a pasada xornada no CF Cire de Melide:BENXAMÍNS:
Crónica de Miguel "Pucha"
San Tirso 9-1 Cire (Benxamins,coma a semana pasada nada que dicir,o resultado xa o di todo,esta semana comezamos moi ben na primeira parte,aguantando ben,facendo o que tiñamos que facer pero foi comezar a segunda parte e un autentico desastre,para min o peor partido da tempada ata agora,esperemos que volvamos pronto a ...senda do triunfo e que en duas semanas descansamos que nos vai vir moi ben para descansar o corpo que xa se nota o cansancio.
un saudo e forza cire.

INFANTIS:

Crónica de Rubén Lodeiro.

Gran partido dos rapaces que por fin foron dominadores do encontro a meirande parte deste sen sufrir asedio rival, o resultado foi de 4 a 1 os goles foron de Acharaff, Yoni, Nacho e Brais, no partido houbo unha de cal e outra de area para o noso equipo, unha foi a lesion de Yoni no minuto 39 e a positiva foi o partidazo realizado por Christian no que a parte de forza, gañas e criterio a hora de elaborar o xogo foi quen de contaxiar os seus compañeiro e por fin xogar como equipo con xogadas a dous e tres toques levando o balón dunha banda a outra, POR FIN!!!!! jeje. Un saudo e forza Cire.
CADETES:
Crónica de Santi Quintás
Os cadetes descansamos esta semana, e para a semana xogamos con Brexo Lema en Melide; a ver se conseguimos os 3 puntos.
Un saudo¡¡¡
XUVENÍS:
Crónica de Francis Sixto:
XUVENÍS: CIRE 2-PORTAZGO 2
TÁBOAS COMA MAL MENOR.
Aliñación: Diego, javi, xaquín, robert, marocha, keko, miguel, manda, martín, carral, e saavedra, sustitucións : rivadulla, bruno, chispa, alfonsito, miki e toñito.
goles: 1-2 rivadulla, regatea ao meta tras pase de miguel,; 2-2 martín envía ao fondo das redes un maxistral pase da morte, tras xogada espectacular, de toñito.
O Cire tiña moitas esperanzas de acadar os tres puntos en litixio, perante o Portazgo, un rival acomodado na zona morna da táboa.
Sen embargo a notable melloría experimentada ante o Dorneda, quedou en augas de borralla, nun choque onde coma nota positiva queda a remontada efectuada no derradeiro cuarto de hora, máis o feito de que nesta segunda volta, os xuvenís aínda non coñecen a derrota, nos 2 partidos disputados. Compre suliñar que na primeira volta perdéramos 5-0 ante o Dorneda e 4-1 fronte o Portazgo.
Pero voltando a realidade, os nosos xuvenís , cuaxaron unha pésima actuación, en tódalas facetas do xogo, agasallando aos visitantes nos 2 goles encaixados.
O primeiro, produto dun córner mal defendido, co rival rematando só no segundo pao, no tempo inicial, e o 0-2 tras un erro de marca, e de cobertura da zaga , melidense, cando o cadro estaba volcado ofensivamente e con dominio do xogo, no segundo acto.
O xogo desplegado ao inicio da batalla caracterizouse polas contínuas indecisións na parcela medular, comandada pola
cuadruple M--(miguel, martín, manda e martín carral) , sen transcendencia ofensiva, nin axudas defensivas. Erráticos e torpes, ata o punto de que calquer elaboración ou creación de xogada, era desmantelada de xeito incomprensible por eles mesmos, sen ningún rival de por medio.
Saavedra, aillado na lanza de ataque, pelexaba cos elementos, pero a ausencia de inxenio, limitou as súas ofensivas.
e na retagarda, un cúmulo de despropósitos, con xaquín perdido en terra de nadie, marocha lento, inseguro e sen precisar marcas, ao que se lle unía un robert descentrado no eixe central da defensa.
Nos carrileiros, keko desdebuxado, sen ansia nin entrega e un inseguro Javi, que a cada balón que lle chegaba, perigo na nosa meta que creaba.
os rivais, sen mellores argumentos que os locatarios, só se limitaron a aproveitar os agasallos, para mandar no electrónico.
a chegada do ansiado descanso, era un mal menor para o que todavía acontecería.
O aire dos vestiarios aliviou tensións, permitindo ao cadro azul, saír con enerxías renovadas, apoiado en gran medida polo alboroto e ánimo que recibían dende as bancadas polos compoñentes do primeiro equipo.
O dominio do coiro só tiña un nome, o Cire, pero rivadulla, nun par de chegadas, Miguel en 2 córnes, martín tras sendos disparos, ou carral foron incapaces de materializar as contínuas chegadas sobor da meta visitante.
Para colmo de males, a zaga poñía de manifesto a súa pésima tarde, ao colaborar de xeito inxénuo, na consecución do gol forasteiro, ao querer xaquín anticiparse ao rival, quedando este só ante diego, para batilo con suavidade.
Menos mal que nos quedaban na recámara TOÑITO E ALFONSITO, para en 20 minutos electrizantes, facerse donos da situación, e facer creer ao resto de compañeiros no soño da remontada.
ALFONSITO PUXO CRITERIO E DISCIPLINA NA ZAGA,PARA BORRAR DUN PLUMAZO AS CONTRAS DO PORTAZGO,e deixar en entredito aos seus compañeiros, MENTRES QUE TOÑITO, convertido no Messi, melidense, puxo toda a carne no asador, sendo un puñal constante no flanco esquerdo, creando numeroso perigo.
Rivadulla, desaparecido ata o minuto 75 , foi quen de reducir diferenzas, e dez máis tarde, TOÑITO, desfacíase de cinco rivais para asistir a martín, que libre de marca, acadaba a igualada no segundo pao.
No treito final, as numerosas acometidas locais tiñan márchamo de gol, pero a carencia dun goleador, foi unha lousa insalvable, que deixa as táboas, coma un mal menor do que puido haber sido e non foi.
O punto colleitado, non debe de alentarnos nin desesperarnos, pero temos que motivarnos para afrontar esta esixente segunda volta con novos bríos , se queremos loitar por manter a categoría, polo que necesitamos o trunfo como auga de maio.
SENIORS.
Tamén descansaban, enfróntanse na seguinte xornada cunha das revelacións da liga e que ven de gañar a domicilio en Abellá, o Oza dos Ríos "B".
Esta xornada tamen confirmou a boa racha do Queixas, que refrendou o seu liderato cunha goleada no sempre difìcil campo do San Martiño.
VETERANOS.
Imos cos "mais maiores" do clube despois doutra das "parrafadas" de Francis, o Cire Veterano sucumbiu en Carballo por 4 a 0 perante o Bergantiños, polo tanto quedan fora da Copa.
Dicir que o plantel acudiu en cadro o campo das Eiroas, xa que viaxaron tan só once bravos xogadores que o intentaron e tiveron ocasións a pesares do que poida indicar o marcador final, con algún home mais a cousa estaría de seguro moito mais nivelada.
Nada mais por hoxe, un saúdo e Forza Cire ¡¡¡

TRES PUNTOS MOI IMPORTANTES

O Cire Senior gañaba na tarde do domingo o S.E Abellá, equipo que levaba dende o pasado mes de novcmbro sen coñecer a derrota. Unha victoria que situa os melidenses segundos (46 puntos) a dous puntos do líder, Queixas (48 puntos). Por detrás 3º San Martiño con 44 e 4º Cerceda B co 42 o S.E Abellá é quinto con 41 puntos. Como vedes moita igualdade nesta bonita Terceira Autonómica Grupo IV.
No resto da xornada destacamos a victoria (noraboa ¡¡¡) a domicilio dos Cadetes, e o empate (amargo)dos Veteranos en Arzúa. Ós Infantís tocáballe xornada de descanso, e o partido dos Xuvenís do sábado a tarde, quedou aprazado ao non estar o campo do Pastoriza en condicións óptimas para a práctica do fútbol.
E por último os benxamíns. A e B, non poideron sacar nada positivo nos enfrotamentos , contra os poderos Raio Sadenses e Santa María del Mar, respectivamente, imos coas crónicas:

Crónica de Miguel "Pucha" do partido dos Benxamíns "A"

Cire A 1-9 Rayo Sadense (pouco se pode dicir do partido como se ve no marcador,era un partido mu complicado e asi rematou a cousa,comezouse moi ben,poñendonos peleando con 1-2 pero a pegada deles e o bo criterio co que movian o balon foinos imposible facer nada en todo o encontro. Para a semana imos xogar a San Tirso de Mabegondo.
Alineacion:David Garcia,Paula,Gabriel,Cesar,Sergio,Marcos,David Sesar,Patricia,Yerai
Un saúdo.

Crónica de Santi Quintás do partido dos Cadetes

Premio para os CADETES. Marino C.F. 2 - 4 C.F. Cire Melide.
Partido importante en Mera contra o Marino,que os nosos xogadores tiñan que gañar se non se querian quedar no fondo da clasificación.
Coñecendo esta importancia o Cire saiu moi concentrado e presionando arriba, sen deixar que os locais tocasen o balón; e así os dez minutos Adrian recolle o balón e tras regatear a un defensor chuta dende fora da área para facer o 0 a 1. Con esto non se conformaron os de Melide e os 15 minutos, froito da presión, Keko aproveita un mal pase dun defensa para conseguir o 0 a 2.
O Cire seguía co seu xogo e non se desconcentrou e froito deste bo xogo chegou o terceiro, repite de novo Keko con un tiro desde fora da área que entra pola escuadra; co 0 a 3 chegouse o descanso. Tras o descanso o Cire seguía marcando o ritmo do partido e con chegadas continuas á porta local, pero un saque longo do porteiro tras unha parada pillou adiantada a defensa do Cire e colocaron o 1 a 3 no marcador. Os de Melide non se descompuxeron e seguiron controlando o partido, e así nun corner o balón caelle a Adrián na frontal da área e engancha unha volea coa esquerda que entra pola escuadra. O 1 a 4 reflexaba visto sobre o pequeno campo de Mera, pero os locais maquillaron o resultado no tempo de desconto. Gran esforzo e xogo por parte dos nosos xogadores.
Xogaron: 1.Antonio 2.Pucha 3.Teto 4.Laya 5. Somoza 6.Adrian 7.Diego 8.Javi Mosteiro 9.Keko 10.Peque 11.Javi Sánchez; 12.Xácome 15.Martín. A semana que ven descansan; e logo o día 7 acabaran a primeira volta na casa contra o Brexo Lema. Un saúdo; forza Cire!!!!!






















Crónica de Francis Sixto do partido dos SENIORS

UNHA VICTORIA DEMASIADO CARA: CIRE 1-ABELLA 0
HAI QUE TER ELEGANCIA E DEPORTIVIDADE NO SABER GAÑAR E PERDER:

Victoria importantísima, ollo....que non definitiva, perante un Abellá, serio candidato ao título e ascenso de categoría, que chegaba a Melide coa vitola de equipo avasallador, tras acadar os derradeiros 24 puntos en xogo, nas derradeiras 8 xornadas, unha cifra récord, compartida polo propio Cire e o Cerceda B, ningún outro conxunto foi capaz ata o de agora, na categoría de manter esa xeira de resultados.
Como era de preveer, o duelo foi un monólogo táctico e por veces moi físico, amosando a dous cadros coñecedores da importancia e transcendencia do resultado, onde cada disputa de balón ou posición, permitía ollar unha loita denodada polos tres puntos, eso si, cada un coas súas armas.
Dende o meu punto de vista, o Cire saíu máis enchufado co rival, e froito delo, gañou a posesión do coiro, e de paso o dominio na parcela medular, tentando profundizar polas bandas, pero a falla de precisión nos pases ou a carencia de velocidade nas accións, provocou un par de contras rivais, que foron solventadas con acerto pola zaga. No período inicial, o Abellá limitouse a frear as nosas acometidas,tentando sorprender en roubos esporádicos do esférico, e agás nun par de indecisións, con algunha falta na frontal perigosa, ( solventada con criterio e contundencia, unhas veces polas acertadas intervencions de Kachón, e outras polo conxunto, cun gran despliegue de recursos físicos e de solidariedade), que por fortuna non chegaron a fructificar.Neste tempo, compre subliñar o gran traballo dos incombustibles Krinkas e Garea, nunha loita de desgaste e presión, que a piques estivo de premiar o énfasis do melidense, cando dispuxo dun man a man, que se lle foi alto,tras pase de Ico, ou nun gran disparo dende a frontal, con márchamo de gol, tras un gran control do esférico, onde co meta batido, o longueiro foi un muro insalvable. Nas bancadas, poboadas de fieis e animosos siareiros, o canto do gol é dificil de asegurar, pese ao estrano bamboleo do coiro.
Con táboas e moito por decidir, comeza o acto final, sendo os visitantes máis decididos nas súas ofensivas, froito da cal o Cire desapareceu da contenda nos primeiros dez minutos, pero unha vez sacudida a nogalla inicial, as forzas volveron a equilibrarse. Tras o gran traballo de desgaste de Krinkas, foi Popitas, (seu sustituto), o encargado de asumir o mando das operacións atacantes, primeiro con Garea e despois co Peque.Ao arzuano custoulle entrar no duelo, pero pouco a pouco foise afianzando na contenda. O Cire non lle perdía a cara ao duelo, realizando un partido moi serio en tódalas súas liñas, tanto no apartado táctico coma no despliegue físico, só quedaba o poder aproveitar algunha ocasión para refrendar os tres puntos en litixio. Popitas dispuxo de sendo testarazos, que o meta rival solventou con moito mérito.Como di o meu querido amigo, FERNANDO TORREIRO, cando un equipo responde ás espectativas neses dous apartados, o físico e o táctico, soamente queda agardar a aparición dos artistas, para desequilibrar a balanza.Houbo que agardar ata o minuto 87, tras unha clara falta na frontal a Popitas, botada con mestría e intelixencia por Peque, para alonxar o coiro no fondo das redes visitantes.O delirio e xúbilo xeneralizado, foi unha comuñón perfecta entre tódolos estamentos do Cire, afección, directiva e plantel.Da gusto ver a unión e cohesión que amosa esa gran familia, conformada polos xuvenis, os veteranos, os siareiros, as categorías inferiores, todos ao unísono. É de agradecer ese encomiable esforzo e apoio, sen ningún reproche, que definitivamente che fan gañar partidos en situacións de máximo equilibrio.O colexiado, moi protestado e criticado pola afección, para MIN FÍXOO BEN , pesie a ter un par de lagóas, coa expulsión de Popitas, ou no tempo engadido, con preto de seis minutos, pero aturar a presión, nun duelo así non é tarefa doada.O Abellá, optou neses intres finais pola marrulería, ao verse impotente e cos tres puntos en litixio, quedando en terras melidenses.En definitiva, importante trunfo local, que lle permite distanciarse en 5 puntos dun rival directo, e seguir a loita co queixas e san martiño polo soño do ascenso...pero queda moito CAMIÑO POR ANDAR.............









AGORA VEN O MALO: O trunfo saíu moi caro coa lesión de ICO, moi enchufado e traballador,.... xa esperta o chaval, que ten que ser fundamental nesta segunda volta, a lesión perigosa de FERNANDO, no pubis, cando o veterano central está a ser un gran complemento con Bruno, e a expulsión de POPITAS, cun partido por dobre amonestación, o que nos deixa sen tres xogadores máis para o viaxe de Oza, perante un conxunto intratable na casa, que se está a converter nunha das revelacións da liga, unido á sobrecarga de partidos que está tendo Suso PAMPÍN, cada vez máis asentado na medular, pero que aínda ten que dar moito máis de si , e non conformarse con facer só sempre partidos correctos....E XA PARA REMATAR O BOCHORNO VIVIDO NO FINAL DO PARTIDO:GAÑAR SOE RESULTAR DOADO, O DIFÍCIL É SABER GAÑAR. É CERTO QUE OS RIVAIS SE COMPORTARON DE XEITO ANTIDEPORTIVO E RASTREIRO, PODE SER CERTO QUE O COLEXIADO NON MANTIVERA O MESMO CRITERIO COS dDOUS EQUIPOS, É CERTO QUE AS EMOCIÓNS FINAIS E A INTENSIDADE DA DISPUTA NOS PUIDERON NUBLAR NA CONSECUCIÓN DO OBXECTIVO.....PERO UN EQUIPO SIGNIFICA MOITO MÁIS QUE ACADAR TRES PUNTOS.A ELEGANCIA, O SABER ESTAR, A DEPORTIVIDADE E A EDUCACIÓN, ESTÁN MOI POR RIBA DAS CIRCUNSTANCIAS...non debemos esquencer que defendemos e dignificamos a un pobo, á nosa afección e ao resto de persoas que nos apoian, por iso non é XUSTIFICABLE BAIXO NINGÚN CONCEPTO OS MALOS MODOS DE POPITAS COA AFECCIÓN VISITANTE, esta é soberana, e grazas a ela somos artistas por un día, nin os comentarios bravucóns de certos xogadores que eu represento, por moi mal que os rivais se portaran, nunca é XUSTIFICABLE, TENTAR POÑERSE A SÚA ALTURA.ESTOU ORGULLOSO DO ESFORZO REALIZADO POLOS MEUS XOGADORES perante o Abellá, ao igual que estiven AVERGONZADO da actitude amosada en TOQUES, por iso agardo que sepamos afrontar o resto de campionato coas mesmas gañas, disciplina e intensidade postas no serán deste domingo, pero ante todo PRIMANDO A ESENCIA DESTE DEPORTE......NOBLEZA E DEPORTIVIDADE, un saúdo, francis sixto.



Despois da parrafada de Francis só engadir que os Veteranos estivemos a punto de traer os tres puntos de Arzúa onde nos enfrontamos o Imprenta Ayude.
Comentar que o cadro local comezou o partido con oito xogadores e a medida que se iba desenrolando o encontro completaron os once.
Neste período conseguimos o gol, despoi dunha gran xogada que culmina o noso pichichi, Toñito despois dun pase do Madrileño. Non aproveitamos as ocasións que tivemos neste período e chegouse o descanso co 0 a 1. Na segunda parte o Arzúa reaccionou e xogou mellor ca nós, só un grande Carlos Sesar, con grandes paradas de mérito , mantiña o equipo con opcións de gañar.
Mais non poido ser, nunha das últimas xogadas do encontro, o colexiado sinala una falta escorada na frontal da área que aproveita Alberto Carbón para sorprender a Carlos por alto.
Con este punto situamonos quintos na táboa empatados cos cuartos (lembramos que suben os primeiros catro equipos da competicióin).
Na vindeira xornada non haberá liga, si Copa, e desprazamonos a Carballo para xogar co Bergantiños.
Saúde e Forza Cire ¡¡¡

TÁBOAS EN TOQUES E RESUMO DA XORNADA

A pasada xornada o Cire disputaba sete encontros, o balance foi o seguinte: tres victorias (Benxamíns "A", Infantís e Veteranos), dous empates (Seniors e Xuvenís) e duas derrotas (Benxamíns "B" e Cadetes).

BENXAMÍNS :
Desta volta invertíronse os papeis. Gañaron os do "A" e non tiveron sorte os do "B", que desperdiciaron unha ventaxa de tres goles no seu partido contra o Laracha "A". Resultado final Laracha "A" 5 - Cire "B" 3.

Crónica dos Benxamíns "A" da man do seu míster, Miguel "Pucha".

Este sábado en Cerceda chegou unha nova victoria do Benxamin "A" por 3-2. O partido comezou moi igualado nos primeiros 5 minutos mentres non nos asentábamos no campo,pero logo de que conseguimos facernos co balón Patricia empezou a abrir o xogo á banda dereita onde estaba Marcos que chegaba moi fácil á liña de fondo e poñía bos balóns na área pero nin Sesar nin despois Paula conseguiron conectar co esférico. Pouco mais que reseñar na primeira parte na que dominamos o xogo case todo o tempo. Asi estabamos 0-0.Na segunda metade comezamos mal, o "5" rival fíxose co medio xa que Patricia comezaba a notar o cansancio.Unha falta ó borde da área botada polo 5 do Cerceda chegou o 1º deles. Este gol non nos fixo virnos abaixo senon todo o contrario e case na seguinte xogada un balon despexado pola defensa cercedense colleuno Gabriel no medio do campo e cun bo disparo meteuna case pola escadra. Tras o gol viñemonos arriba e asi conseguimos o 2º cunha boa xogada de David Sesar.A falta de 5 minutos nun corner botado polos cercedenses sucedenses fallos defensivos e entre Patricia e David metian gol en propia meta. Despois do tanto roxibranco vímonos con ganas de ir a polo encontro e con Patricia descansando puxemos a Marcos no medio e funcionou. Case que na última xogada hai un balón na frontal pegalle Marcos cruzado e consegue o definitivo 2-3.

Unha victoria moi traballada e cada vez imos a mais,a semana que ven xogamos contra o Rayo Sadense,un partido complicado xa que van segundos pero estamos con moitas ganas.Estase a facer unha boa tempada.
NORABOA OS BENXAMÍNS (Tanto os do A como os do B)

INFANTÍS
RAIO SADENSE 1 - CIRE MELIDE 3
Crónica do seu adestrador, Rubén Lodeiro.


Na mañá do sabado os Infantís xogaron fronte o Raio Sadense, o once foi:
Esteban, Iván, Conde, Dani Iglesias, Acharaff, Christian, Raúl, Brais, Andrés, Nacho e Estebitan; tamén xogaron Emilio, Assis e Christian Varela.




O partido comezou cun tempraneiro gol de Brais que aproveitou unha contra para bater o meta local, pouco durou a ledicia pois un par de minutos despois empatábannos cunha fermosa vaselina do seu mellor xogador, a partires dese momento o dominio foi claramente dos locais que poideron poñer terra de por medio no marcador con catro claras ocasións, os nosos parecian estar a durmir, os medicentros no lograban controlar un balón e non fomos capaces de dar máis de dous pases seguidos, en defensa non se logrou facer nada do encomendado por min xa que sabiamos que o seu dianteiro era máis rapido que os nosos defensores e en ningún momento se fixo unha axuda como se debia pero entre o acerto de Esteban e a sorte chegouse o descanso co empate a un.
A segunda parte comezou da maneira que o outro equipo non esperaba, saímos volcados en ataque e presionando moi arriba para asi evitar que tentasen saír en corto e aproveitando a embergadura do noso dianteiro Nacho que se colocou por diante dos medios collemos case tódolos balóns que sacaron en longo. Asiíno minuto 20 deste segundo tempo un salto que gaña Nacho de cabeza recolleo Raúl que tras regatear varios defensas e derribado na frontal da área sinalando falta o colexiado; ésta aproveitouna Brais para colocala na escadra ante o que o porteiro so puido mirar, cun dominio total a partir deste gol non tardou moito en chegar o terceiro nunha xogada de Nacho ata a línea de fondo e co pase atrás atopase un defensor que o introduce na súa propia porteria, de ahi o final nada salientable.


CADETES.

CIRE 0 - BURGO 1.

Resumo do partido da man do adestraor, Santi Quintás:
Nova derrota dos cadetes. Esta vez foi na casa fronte o Burgo por 0 a 1. Os nosos xogadores levaron o peso do partido durante os 80 minutos creando ocasións para adiantarse no marcador, pero a mala punteria, o pau ou as intervencións do porteiro impedirono. E asi, xa no tempo de desconto os visitantes aproveitaron que Antonio salira a facer un despexe para, cunha vaselina, meter o gol da victoria. Por parte azul xogaron: 1.Antonio 2.Pucha 3.Teto 4.Laya 5.Somoza 6.Adrian 7.Diego 8.Javi Mosteiro 9.Jonhy 10.Peque 11.Javi Sánchez; 12.Xácome 14.Quiñoy 15.Blas e 16.Nacho.Foi o primeiro partido da temporada na que puidemos contar con todos os nosos xogadores, e fixeron un moi bo partido pero sen sorte. Tiveron o balón, as ocasións e fixeron un gran desgaste pero faltoulles a sorte. Seguro que a próxima semana, coa mesma entrega e as mesmas ganas, se consiguen os tres puntos en Mera, fronte o Marino; e asi levantar o animo do vestiario que, tras o partido, estaba bastante decaido.Forza Cire!!!

XUVENÍS.
Cire 1- Dorneda 1.

Partido disputado na tarde do sábado no que o Cire se enfrontaba a un dos equipos punteiros da categoría e no que o trencilla se convertiu en triste protagonista.

Partido moi serio dos locais que xogaron como equipo e con boa acitude os noventa... e pico minutos que durou o encontro.
Nas postrimerías do mesmo Maikel , saído dene o banco, vaise en velocidade dos defensas oleirenses e bate ao meta rival achegando os anhelados tres puntos o casilleiro melidán.
Cando todo indicaba que a victoria quedaba na casa, pasando oito minutos do tempo regulamentado, un córner a favor do Dorneda e rematado, a desesperada pero con moito acerto, ó fondo das maias defendidas por Diego, polo gardaredes rival. Sen tempo para mais rematábase o envite.
Ánimo xuvenís, vades no bo camiño e esa victoria está o caer, seguide traballando e os resultado virán, non o dubidedes ¡¡¡¡

SENIORS

Toques 1 - Cire 1

Crónica chacarita por parte do míster, Francis Sixto:

O derbi comarcal decepcionou pola calidade do fútbol ofrecido, se ben as táboas son a todas luces inxustas, para un Toques que foi moi superior ao seu rival, pola intensidade, garra e coraxe coa que se empregou durante toda a contenda.O terreo de xogo, excusa na que se apoiaron moitos dos participantes, non estaba nas súas mellores condicións, pero partindo da base de que era para todo o mundo igual, só queda reprochar ao Melide, a pouca ilusión empregada, nun partido, onde era vital acadar o trunfo.O MAL PLANTEXAMENTO DO TECNICO VISITANTE, SEN IDEAS PARA DESARBOLAR AOS LOCAIS, non pode nin exime aos xogadores da pésima imaxe ofrecida, sobor de todo na faceta física, onde no fragor da batella se esqueceron de paliar o deficit de calidade con derroche muscular, destacando ao meta Kachón, e a Rafa, ademais das gañas, aínda que desacertadas de Popitas e Jechu.O duelo en si comezou con ocasións claras para Jechu, nun man a man perante David, que envía fóra, unha internada de Popitas en área , pero entretense en demasía, ou nunha volea do mesmo xogador só no segundo pao que non acertou a concretar.Polos locais nese tempo, destacar o remate de Angel nun córner, que a zaga do Cire, saca baixo paus.Triste bagaxe para un derbi, onde só a calor das dúas afeccións, estaba á altura das circunstancias.No segundo acto, a debacle do Cire quedou patente coa súa impotencia, perdendo referencias na medular, e sen criterio nin precisión en ningunha das súas accións, un pasarrúas sin ton ni son, que habilitou a un Toques, para inaugurar o marcador, ademáis de perdoar a sentencia, tras un balón que Luigi salva baixo paos, ou un tiro de Castro , que foi repelido con violencia polo poste esquerdo , defendido por Kachón.O gol local, fala ás claras das miserias e deficiencias que asolagaron ao Cire no serán do domingo :A)-Córner botado a prol do Cire , executado defectuoso, B)-mala colocación para o rexeite, C)-deficiente transición de repliegue, ataque- defensa, D)-vixiancias sobre rivais nulas, e para colmo de males E)-pouca disciplina táctica para abordar unha contra rival, sen coberturas, axudas nin comunicación.Menos mal que dentro de todo o malo, o colexiado tivo a valentía para en tempo engadido, sinalar un penalti cometido sobor de Popitas que Jechu, foi quen de converter.De tódolos xeitos este inmerecido empate, con claro sabor a derrota, non debe máis que abrirnos os ollos, para cando menos en campos delicados, onde a calidade queda a un segundo plano, poñer a mesma carne no asador que os rivais, se non a nada ou pouco podemos aspirar

VETERANOS

CIRE 3- BERGANTIÑOS 1

Os veteranos continuan a súa boa xeira de resultados e xogo gañando na casa ó Bergantiños, o equipo carballés será tamén o rival na Copa.
Ó remate do encontro dos xuvenís saltaban o campo os veteranos para refrendar a súa boa primeira volta cunha victoria perante o Bergantiños.
Comezaba dominando o Cire e aos poucos minutos xa se adiantaba cun gol de Toñito; non tardaba en chegar o segundo desta volta o tanto saía dos pés de Miguelito.
Nos seguintes minutos o Cire perdoa ó rival xa que goza de claras ocasións que non sabe materializar. Co 2-o chegáse ó tempo de lecer. Na reaundación os locais saen durmidos circunstancia que aproveita o Bergantiños para recurtar distancias no maracador e meterse no partido. A sentencia do mesmo chegou con outro tanto de Toñito que deixaba os de Melide en postos de ascenso de cara a súa próxima saída, o vindeiro sábado contra o Imprenta Ayude de Arzúa.